मनातील चांदणे .......

जश्या जश्या मनात साठत जातात आठवणी तुझ्या तसे तसे पाने भरत  जातात वहीच्या माझ्या शब्द ओठांवरची अलगद सुरेख अक्षरात रेखाटली जातात बघता बघता एकामागे  एक पाने भरू लागतात हळूच भरलेल्या पानांची रंग बदलत जातात तसेच नवीन जुन्या आठवणी जाग्या होतात तुझ्याबद्दल लिहायला शब्द अपुरे नाही रे पडत पण काही भावनांना कागदावर नाही ना उतरवता येत काही काळात वही तर भरून जाते मात्र भावनांचा गंध ओलसरच राहते

बघ तुझे हे असे आहे प्रेम करतोस ते हि न सांगता रागवतोस ते काही चूक नसताना हसवतोस जेव्हा नाराज असताना बघ तुझे हे असे आहे कधी कधी कळत नाही मला आपल्यात प्रेम आहे कि अजून काही वागतोस कधी घट्ट असलेल्या मैत्री सारखा तर कधी वाटे आयुष्याची संगिनी आहे मी तुझी बघ तुझे हे असे आहे अलगद डोळ्यावरील अश्रू पुसुन आपलंस करतोस तर कधी रागात बोलून दूर साऱतोस कधी प्रेमाचा वर्षाव करून प्रेम व्यक्त करतोस तर कधी गर्दीत अनोळखी होऊन जातोस बघ तुझे हे असे आहे ...... 

स्वर्गासारखा सुंदर नाही पण थाट त्याहून अधिक माझ्या सह्याद्रीचा ह्याच सह्याद्रीच्या पोटात वसे इतिहास माझ्या राजधानी रायगडाचा चोहूबाजूस  नांदती अनेक डोंगरे खेळती खांद्यावरी पाऊस  नि उन्ह कोवळी नको व्हावा त्रास जिजाउ मातेस म्हणुनी बांधिला वाडा पाचाडजवळी गाजवती आपले अस्तित्व महादरवाजा दिसते दोन कमळाकृती शोभुनी हळूच पडती दूरवर दृष्टी उभा लिंगाणा , राजगड येती दिसुनी मोठा इतिहास माझ्या या  गडाचा कौतुकाने सांगे कथा गवळणी हिरकणीची वाटे कुतूहल मज रचताना काव्यरूपी सौदर्य ह्या माझ्या सह्याद्री रांगांची  

आज परत पाऊस पडणार नि आपण भिजणार नकळत हातात हात येऊन   सरींचा आपल्यावर वर्षाव होणार  त्यात ढगांच्या गडगडाट मुळे हात घट्ट होणार  चमकणाऱ्या त्या विजा मधेमधे focus टाकणार  मी हळूच सरी हातात घेऊन तुझ्याकडे फेकणार  तुझा लाल झालेला चेहरा मला थोडं घाबरवणार  मग तू गालातल्या हसून मला रागावणार अरे देवा  . . . . . . . . . . मग परत मी तुझ्या प्रेमात पडणार सावकाश पणे पाऊस कमी होऊ ते सोनेरी उन्ह मधेच डोकवणार सूर्याच्या त्या किरणांनी आपलं प्रेम सात रंगात रेखाटले जाणार पावसाची आणि उन्हाची या मस्तीमध्ये प्रेम आपले नव्याने फुलणार .... . . . .

किती रे वेडे हे मन माझे  कळलेच नाही कधी झाले तुझे  असा कसा उमटून गेलाय मनात ठसा  हल्ली त्या प्रेमाचा होतोय आभास असा  दिसत ते त्या पावसाच्या सरीमध्ये  जाणवतो त्या गार हवेच्या स्पर्शामध्ये  शोभतो त्या झाडाच्या पानांवरच्या थेंबामध्ये  मिसळून जातो त्या मातीच्या सुवासामध्ये  कोणास ठाऊक ऐवढे कसे वेडे हे मन  तुझेच गाऊ लागले वेळोवेळी गुणगान  

रडतेय रे मन माझे तुझ्या या अबोला मुळे सतत घुसमुट होतीये तू नसल्यामुळे मान्य आहे चूक माझी मला सतत तुला देतीये त्रास गमावून नाही ना बसेल तुला याचाच  होतोय भास नको ना वाढवूस अंतर आपल्या मधले नको ना ती  शांतता आपल्यात हजारो प्रश्न रेंगाळतेय माझ्या या मनाच्या भोवती इथवर च होती का साथ तुझ्या माझ्या नात्याची सावरता सावरेना हे मन माझे विसरता विसरेना हे प्रेम तुझे खरच रडतेय रे मन माझे तुझ्या या अबोला मुळे सतत घुसमुट होतीये तू नसल्यामुळे

खूप काही सांगायचे आहे या मनातल्या गोष्टी आतुरलेत ओठांवरील शब्द तुझंपाशी पोहचवण्यासाठी अंतरंगी रंगलेले हे प्रेम पाहतेय वाट तुझ्या जवळ व्यक्त होण्यासाठी क्षणोक्षणी मागतेय तुझी साथ आयुष्य एकत्र घालवण्यासाठी हवाय तुझा हात माझ्या हातात ती पाहिलेली स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी करू एक नवीन सुरुवात या सप्तरंगी तारेच्या साक्षीने मिळून बनवलेलं हे छोटंसं घरटे बहरेल आपल्या प्रेमाच्या गोष्टीने भिजलेल्या या डोळ्यांच्या पापण्या मान्य करेल तुझं माझं प्रेम ........