मनातील चांदणे .......

तुझ्या चेहऱ्यावर आलेले तेज तुझ्या ओठांवर आलेले हसु  हळूच आम्हा मित्रांचा राग घालवतो  तुझे स्मित हास्य आपल्या मित्रत्वाची  जाणीव करू  बघतो  तुझे साधे राहणे न  चुकता गोड बोलणे  झाली कधी  चूक की प्रेमाने रागावाने  नाही ऐकले तर अबोला होणे  हेच तर तुझ्या माझ्या मैत्रीची  खरी ओळख आहे।  ....  

घरट्या मधील पाखरे फिरती परतीला  क्षण हा आनंदाचा  येईल आयुष्याला  नाती जमती एकमेकांच्या मनात  सोहळा सुखाचा येती घरात  आंब्याची पाने नी झेंडुची फुले  शोभे तोरण दाराला सण हा आनंदाचा दया एकमेकांना शुभेच्छा करा मन प्रसन्न ............................ 

जीवनात मैत्री नावाचे चॅप्टर नसते तर आयुष्य किती उदास असते कॅंटीन मधे बसून सुद्धा भरलेली चाय ची कप रिकामी वाटली असती कट्ट्या वर निवांत बसलेलो असले तरी मनात असंख्य प्रश्नाचे उत्तरे वादळी वाऱ्यागत उसळू लागले असती कधी बेंच तर कधी नोटबुक या चे तबला बनवून आयुष्याचे संगीत तयार करणेच विसरले असते क्लास संपल्यावर होणाऱ्या गप्पा सोबतच वादविवाद  नि दुसऱ्यांच्या टिंगल्या उडवणे हे कधी अनुभवल्या गेलेच नसते

होय ते प्रेमच होते मैत्रीचे नाव देऊन माझे प्रेम निभवत होते खट्याळ तुझ्या चेहऱ्यांवर हसु फुलवून मी माझ्याच भावनांशी झुंजत होते पाहताच तुला आठवला तो पाऊस आठवल ते ढगाळलेल आकाश वाटायला लागले गर्जेल नव्याने गीत गात एकाच वाटेने लागले चालू सवांद आपल्यात नाही तर आपल्या मनाचा लागलाय होउ कधी डोळे तर कधी मन मात्र ओठांवरून शब्दच नाहीसे झाले पाऊस तर एक निमित्त होते होय ते प्रेमच होते 

नव्याने प्रेमात पडून नव्याने जगायला शिकले जुने स्पंदने हृदयाचे हरवून एक नविन स्पंदने निर्माण झाले हे मन कधी आकाशात उडू पाहते तर कधी वाहत्या पाण्यात बुडु पाहते हॄदयाचा नि मनाचा झालाय सवांद सुरु नसलास जेव्हा तू हे डोळे आसुसलेले असतात पाहायला तुला असलास जवळ तू हळूच पाहताक्षणी तुला अलगद पापण्या लाजुन खाली झुकतात हळूच गालांवरचा रंग गुलाबी होतो नि ओठांवर तुझेच नाव येते 

इंद्रधनुष्याचे रंग आयुष्याच्या रंगांमधे मिसळू लागले आणि मी  तुझ्यात गुंतू लागली जीवनाचे गीत नव्याने लिहायला घेतली सुरुवात प्रेम या शब्दाने केले कधी स्वप्नात तर कधी बोलण्यात नकळत तुझाच होतोय भास क्षणोक्षणी जागोजागी होउ लागलाय तुझाच आभास हळूच हृदयाचे स्पंदने परकी वाटायला लागली नकळत तुझ्याच स्वप्नात रंगु लागली

तो एक गार वारा जो हळूच गालांवर आलेल्या  केसाला स्पर्श करु  जातो तो एक गार वारा  जो तुला बाघता  क्षणी  मनामधे सागरी लाटा  उथळुन जातो  तो एक गार वारा   जो नभला साथ देणारे  पाखरू आपल्या प्रेमाची  कबूली देणुन जातो   तो एक गार वारा भर पावसात नाचून दमलेला मोर आपला आनंद अश्रुद्वारे व्यक्त करुण जातो